Slide 1

West highland white terrier

West highland white terrier to bardzo popularna rasa psa. Trudno się dziwić. Czworonogi te są nie tylko bardzo piękne, ale też bardzo pozytywnie nastawione do ludzi. Czasami mogą nie wykazywać większego zaufania do nieznajomych, ale szybko można zaskarbić sobie ich życzliwość. Niewiele osób wie, że westy terriery były hodowane głównie w celach myśliwskich – śnieżnobiały kolor ich szaty miał je odróżniać od zwierzyny. O tej rasie można powiedzieć jeszcze wiele ciekawostek – znajdziecie je w poniższym tekście. Jak jak odpowiedzi na wiele pytań – np. czy west highland white terrier często choruje, czy nadaje się do wychowywania z dziećmi i czy ucieka podczas spacerów? Zapraszamy do lektury.

Pies rasy west highland white terrier o  białym umaszczeniu z szelkami

Historia rasy west terrier

West highland white terrier to pies, który należy do grupy terierów krótkonożnych, które używane były przede wszystkim do polowań oraz do tępienia szczurów i myszy. Ich głównym przodkiem był mały pinczer stajenny charakteryzujący się krótkim lub szorstkim włosem. Jakie państwo uznawane jest jako ojczyzna rasy west highland white terrier? To przede wszystkim Szkocja i region West Highland. Zresztą stąd wzięła się nazwa, która dzisiaj znamy wszyscy. Rasa kształtowała się oraz rozwijała przede wszystkim w okręgu Argyllshire. To właśnie tutaj w XVI wieku bardzo dużą popularnością cieszyły się szorstkowłose odmiany małych terierów stosowanych w polowaniach. Podobno nawet Jakub I Stuart podarował królowi Francji kilka białych terierów. Czy to prawda? Nie wiadomo, ale na pewno jest to bardzo możliwe. 

Gdy chcemy dokładniej określić pochodzenie psa rasy west highland white terrier (nazywanego także pieszczotliwie westiem) to zaczynają się schody. Warto nadmienić, że psy rasy cairn terrier oraz terrier szkocki, a dokładniej mówiąc ich białe osobniki, nazywane są dzisiaj kuzynami westiego. Trzeba jednak pamiętać, że wtedy były eliminowane – ich biały kolor nie był po prostu uznawany. Na szczęście ktoś wreszcie przestał przechodzić obojętnie obok tych śnieżnobiałych piesków. Duży entuzjazm wobec nich wykazał miłośnik polowania Edward Malcolm of Poltalloch. Zainteresował się białym kolorem, gdyż uznał go za bardzo pożyteczny. To wcale nie wydaje się dziwne, gdy weźmiemy pod uwagę fakt, iż Malcolm stracił podczas myśliwskiego epizodu swojego czworonoga. Pies był rudego koloru, zabito go, bo uznano go za… lisa. Poltalloch zaczął hodować psy, które nazywano poltalloch terrierem (od jego nazwiska). Działał z dużym zaangażowaniem eliminując czworonogi, które nie spełniały jego wymagań. Te perfekcyjnego, jego zdaniem, osobniki nazywane były także white scottish terrierem czy roseneath terrierem.

Pochodzenie white terrier

Westie były wystawiane po raz pierwszy w 1904 roku w Edynburgu. W 1907 roku west highland white terrier został uznany oficjalnie przez Angielski Kennel Club. Wtedy też nadano właśnie rasie nazwę, która obowiązuje do dzisiaj. Morven to pierwszy champion west highland white terrier – dzisiaj pies legenda, którego znają wszyscy hodowcy i miłośnicy rasy. Morven nazywany jest protoplastą rasy west highland white terrier. Pamiętajmy jednak, że pies ten tak naprawdę nie przypominał jakoś specjalnie dzisiejszego westie – zarówno jeśli weźmiemy pod uwagę budowę, jak i szaty. Ówczesny west highland white terrier był podobny bardziej do teriera szkockiego. Jak wyglądała promocja rasy w Stanach Zjednoczonych? W 1906 roku west highland white terrier został zaprezentowany na wystawie w Westminster i szybko, jak można się domyślić, zaczął cieszyć się dużym zainteresowaniem.

Niestety podczas I wojny światowej wiele hodowli rasy west highland white terrier przestało istnieć. W okresie międzywojennym próbowano to odbudować. Dlatego zaczęto sprowadzać osobniki “idealne” ze Stanów Zjednoczonych. Jeśli mielibyśmy porównać dzisiejszego psa rasy west highland white terrier do swojego przodka, to najbardziej przypominał tego, który został ukształtowany w latach dwudziestych XX wieku. Dzisiejszy westie nie różni się specjalnie od ówczesnego psa.

W Polsce westie nie stały się tak szybko popularne jak za granicą. Rasa zaczęła rozwijać się przede wszystkim na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Pierwsze pieski zostały sprowadzone pod koniec lat osiemdziesiątych do hodowli Samantino Polonica, której właścicielką była Irena Surynowicz-Strojek. Czworonogi te wabiły się Bonny Princess of Mamog (przywieziony z Anglii) oraz Peppermint Stevie Wonder (przywieziony z Danii).

Pies rasy west terrier o białym umaszczeniu siedzący na trawie

Wygląd westa

West highland white terrier to mały piesek, który z pewnością swoją ogromną popularność zawdzięcza swojemu wyglądowi. Jest biały, ma kudłatą sierść, nosek w kształcie guzika i postawione uszy. Sprawia wrażenie słodkiej maskotki (choć charakter może nieco odbiegać od tej wizji, ale o tym za chwilę). Jego budowa jest dość zwarta, a wygląd “lisi”. Największą cechą charakterystyczną westiego jest oczywiście jego białe umaszczenie. Dorosły osobnik mierzy w kłębie ok. 28 centymetrów i waży maksymalnie 10 kg, a minimalnie 7.

Charakter 

Mówiąc o charakterze psa rasy west highland white terrier warto zdać sobie sprawę, iż jest to standardowy terier. Co dokładnie to oznacza? Przede wszystkim to, że pies posiada ogromny temperament, charakteryzuje się żywiołowością, niezależnością i zdecydowanym, wręcz nieustraszonym charakterem. O weście często mówi się, że posiada tylko i wyłącznie pozytywne cechy. Jest wesoły, kocha swojego właściciela i zawsze jest gotowy na wszystko to, co jego pan powie. Jest w stanie chodzić nawet przez cały dzień za swoim ulubionym człowiekiem, ale nigdy nie będzie denerwującym natrętem. Nie będzie zabiegał o uwagę na stałe – cierpliwie poczeka, aż wreszcie właściciel poświęci mu czas. Westie nie będzie też bardzo (tj. bez powodu) hałasował. Nie słynie także z agresywności. Wobec nieznajomych może wykazywać się nieco nieufnością, ale prawdopodobnie szybko będzie machał ogonem, i tym samym da sygnał swojej aprobaty wobec nowo poznanej osoby. West może okazać się także świetnym stróżem naszego domu. Zresztą trudno się dziwić – gotowość do stróżowania często łączy się z silnie ukształtowanym u psa instynktem myśliwskim. Pies rasy west highland white terrier jest po prostu bardzo czujny i ma doskonale rozwinięty zmysł obserwacji.

Warto poruszyć także temat spędzania czasu z dziećmi. West może okazać się doskonałym towarzyszem do zabaw z maluchami. Jego podejście do najmłodszych jest jak najbardziej pozytywne. Trzeba jednak pamiętać, by miał dobrą historię. Jeżeli zapamięta z wieku szczenięcego, że był szarpany czy w inny sposób źle traktowany, to z pewnością nie będzie dobrze współpracował. Wówczas odbudowa zaufania i pozytywnego podejścia po prostu może długo potrwać. Nie musimy mieć też większych obaw, jeśli chodzi o nastawienie westiego do innych zwierząt.

Pies rasy white terrier o białym umaszczeniu stojący na zielonej trawie

Instynkt łowiecki

Kolejna bardzo ważna kwestia – na spacerach trzeba szczególnie pamiętać, że pies ten posiada silny instynkt łowiecki. To właśnie wtedy może nam bowiem zerwać się ze smyczy, by dogonić swoją potencjalną ofiarę. Nie dajmy mu uciec w pogoni za ptakiem, innym psem czy zającem. Dlatego ważne są mocna smycz, odpowiednio dobrane szelki i lokalizator GPS. Kupno tego ostatniego wcale nie oznacza fanaberii. To po prostu bardzo odpowiedzialny ruch, który wiele osób i psów uchronił przed tragedią. Warto poznać ten produkt i pomyśleć o jego kupnie, szczególnie gdy posiadamy psa ze skłonnościami do ucieczek. A czworonóg rasy west highland white terrier na pewno do takich należy. 

Na spacerach warto uważać też na inne psy, nawet te większych rozmiarów. Weścik może wykazywać się nadmierną odwagą. Nie powinien atakować, ale może nieco powarkiwać. Warto zwrócić na to uwagę, by nie rozjuszył innego psa, szczególnie tego większego. Nietrudno się domyślić, że west highland white terrier kocha aktywność fizyczną. Uwielbia spędzać czas na świeżym powietrzu. Trzeba jednak pamiętać, by nie przesadzać z ilością ruchu. Westie nie nadaje się do bardzo wyczerpujących treningów. Dlatego nie zabierajmy go na bieganie długich dystansów czy wycieczki rowerowe (chyba, że w koszyku). Warto jednak zabierać psiaka nawet na długie spacery. Tym bardziej, że to członek rodziny, więc dlaczego miałby zostać w domu, gdyby wszyscy będą aktywnie spędzać czas na zewnątrz. 

Umiejętności psa rasy west highland white terrier

Wspomnieliśmy już kilkukrotnie, że mały pies rasy west highland white terrier był hodowany przede wszystkim w celach myśliwskich. Polował głównie na lisy oraz wydry. Jego cechy, takie jak odwaga, zawziętość czy wytrzymałość pomagały mu w tych. Zresztą posiada je również dzisiaj. Nic dziwnego, że westie doskonale radził sobie także z dzikimi zwierzętami znacznie większymi od siebie. Dzisiaj oczywiście nie postrzegamy psa west highland white terrier jako myśliwego. To przede wszystkim kochany i śliczny zwierzak do towarzystwa. Mimo to nie zatracił w sobie instynktu łowcy. Posiadając go w domu spodziewajmy się, że może polować na ogrodowe czy domowe szkodniki. Wielu hodowców i posiadaczy czworonoga tej rasy bierze udział w konkursach. Westy mogą świetnie sprawdzić się w dyscyplinie norowania. Są bardzo zwinne i skoczne, co oznacza, że świetnie sprawdzą się w tańcu, ale też w coraz modniejszych dyscyplinach takich jak agility czy taniec z psem.

West highland white terrier o białym umaszczeniu stojący na trawie

Szkolenie westa terriera

Jak wygląda szkolenie psa rasy west highland white terrier? Westie to pies bardzo inteligentny. Lubi się uczyć i co ważne – szybko przyswaja nowe komendy itd. Z drugiej strony ma dość niezależny charakter i bywa uparty. Dlatego szkoląc go trzeba wykazać się przede wszystkim dużą cierpliwością. Spore efekty osiągniemy stosując (jak to zwykle bywa w przypadku szkoleń psów) metodą nagród i pochwał. Wychowując i szkoląc westiego trzeba zaopatrzyć się w smakołyki. Nie warto się też zrażać jeśli pies nie wykona od razu zadanego mu polecenia. Może to zrobić dopiero po krótkiej chwili. Westy szybko się nudzą, dlatego lekcje nie powinny być monotonne i przede wszystkim długie. Krótko, intensywnie i często – to oznacza sukces! 

Bardzo istotne w wychowaniu westa jest to, aby zacząć to robić jak najwcześniej. Gdy tylko sprowadzimy szczeniaka do naszego domu, warto działać konsekwentnie. Oczywiście nie chodzi o to, aby od razu stawiać wysoko poprzeczkę przed westem. Z drugiej strony nie powinno się doprowadzić do pobłażania jego zachowania. Terierowi należy zapewnić także odpowiednią socjalizację – potrzebny będzie kontakt z innymi psami, ludźmi, ale nie tylko. Młody piesek domowy powinien badać także nowe tereny i poznawać nowe dla niego sytuację. Wielu hodowców poleca zajęcia w psim przedszkolu – na pewno warto wziąć je pod uwagę. 

Zdrowie

Jednym z najbardziej znanych schorzeń, które dotyka westa terriera jest przewlekłe zapalenie wątroby, które powstaje poprzez nadmierne odkładanie się miedzi w organizmie. U westich, podobnie jak i u wielu innych małych psów, często dochodzi do aseptycznej martwicy główki kości udowej. Wówczas mamy do czynienia z chorobą Legg-Perthesa.  Rzadziej pojawia się osteopatia czaszkowo-żuchwowa, która dotyka głównie szczeniaki, które nie skończyły jeszcze 8 miesięcy. Na czym polega to schorzenie? Pojawia się rozrost żuchwy, kości potylicznej oraz skroniowej. Zmiany mogą ustąpić same z siebie, niemniej jednak jakiekolwiek negatywne objawy u młodego psa natychmiast trzeba konsultować z weterynarzem. 

Warto pamiętać, że śliczna, biała sierść westa, może przyczyniać się także do podatności na alergie kontaktowe i pokarmowe (np. nadwrażliwość na jeden ze składników karmy), nietolerancje pokarmowe czy atopię. U westów dość szybko gromadzi się także kamień nazębny, dlatego regularne kontrole u weterynarza (nie tylko z tego powodu) to konieczność.

West terrier o  białym umaszczeniu na smyczy stojący na trawie

Żywienie

Psy rasy west highland white terrier posiadają raczej duży apetyt. Rzadko są wybredne, co nie zmienia faktu, że dobierając karmę warto zwracać uwagę nie tylko na jej wysoką jakość i odpowiedni skład, ale także aspekty smakowe. W sklepach zoologicznych i gabinetach weterynaryjnych znajdziemy masę opakowań karm wysokiej jakości, które przeznaczone są dla małych ras. Niektórzy właściciele decydują się na to, aby tworzyć posiłki samodzielnie. Nie jest to łatwe, ale posiadając odpowiednie kompetencje, na pewno się to uda. Warto pamiętać o uzupełnieniu diety odpowiednimi preparatami wapniowo-witaminowymi. 

Pielęgnacja

Oczywiście z racji na swoją specyficzną sierść pies rasy west highland white terrier wymaga regularnej i odpowiedniej pielęgnacji. Czworonogi te nie linieją. Należy czesać je co kilka dni gęstą szczotką pudlówką. Konieczne będzie także systematyczne wycinanie sierści między opuszkami łap (ze względu na zdrowie i higienę). Trymowanie sierści przeprowadzane jest już u szczeniąt, które nie skończą jeszcze trzech miesięcy. Wielu hodowców robi to wcześniej. Zresztą warto czworonogi przyzwyczajać od najmłodszych lat do zabiegów groomerskich. Przygotowanie psa do wystawy wymaga znacznie więcej pracy – warto zlecić to profesjonalnemu salonowi pielęgnacji psa. Zresztą, jeśli nasz west highland white terrier nie jest czworonogiem wystawowym, to także warto w celach pielęgnacji czy strzyżenia udawać się do salonu fryzjerskiego dla psów.

West highland white terrier o białym umaszczeniu chodzący po łące

Pies rasy west highland white terrier – dla kogo?

Pies rasy west highland white terrier raczej nie powinien być trudny do wychowania. Śmiało o takim czworonogu może pomyśleć osoba, która nie ma doświadczenia. Westie jako pierwszy pies w domu? Super pomysł. Z drugiej strony warto, by psiaki te wybierały osoby cierpliwe, konsekwentne i wyrozumiałe. Warto szanować niezależność westa i mieć na uwadze to, że potrzebuje sporo ruchu, ale też mnóstwo czasu na przytulanie z właścicielem oraz… zabiegi pielęgnacyjne przy użyciu praktycznych gadżetów. O to ostatnie także warto szczególnie dbać – wówczas psiak odwdzięczy nam się niebagatelną urodą, którą będziemy mogli podziwiać każdego dnia.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.